مراحل انجام IVF و اهدای تخمک با تمام جزئیات

  • dr.yavari تاریخ شروع
  • اهدای تخمک با استفاده از IVF

    به منظور استفاده از تخمک اهدایی ، تنها درمان انتخابی ، لقاح مصنوعی (IVF) است. در این روش تخمک های دریافت شده از اهدا کننده ، در آزمایشگاه بارور می شود و بعد از آن جنین های به دست آمده به رحم گیرنده منتقل می شود.

    در پروتکل اهدای تخمک هم میتوان از تخمک های تازه استفاده کرد و هم از تخمک های فریز شده و یخ زده .

    تخمک های فریز شده

    پس از تحریک تخمدان و دریافت تخمک ، تخمک های جمع آوری شده از اهدا کننده گان شیشه سازی می شوند . به عبارت دیگر منجمد می شوند. آن ها در یک بانک تخمک ذخیره می شوند تا زمانی که گیرنده با درمان هورمونی پوشش جداره آندومتر را برای انتقال آماده کند. هنگامی که گیرنده به شرایط مطلوب برای لانه گذاری جنین می رسد ، تخمک های اهداکننده بارور می شوند. جنین های به دست آماده برای رسیدن به حاملگی به رحم فرد گیرنده منتقل می شود.

    از یک طرف هماهنگ سازی چرخه هر دو زن آسان به نظر می رسد ولی باید وقایع غیر منتظره را نیز در نظر گرفت که ممکن است سبب لغو چرخه شود از طرف دیگر انجماد تخمک ممکن است از کیفیت تخمک بکاهد.

    درمان هورمونی برای اهدای تخمک

    لازم است اهدا کننده تخمک از طریق درمان هورمونی تخمک گذاری کند ، به طوری که او تخمک ها ی چندگانه تولید می کند ، این یعنی ایجاد یک دوره که مقداری از یک دوره طبیعی قاعدگی بزرگ تر است که در آن فقط یک تخمک بالغ می شود.

    این فرایند به عنوان تحریک تخمدان (COS ) شناخته می شود و شامل تزریق هورمون های خارجی است که موجب رشد فولیکول ها می شود که سبب تولید چند تخمک می شود . این کار به منظور افزایش شانس بارداری در یک چرخه اهدای تخمک انجام می شود.
    egg-donation-process-step-by-step-min.jpg

    آماده سازی آندومتر گیرنده

    از آنجا که تخمک های مورد استفاده از زنانی که باردار می شوند(یعنی دریافت کننده) جمع آوری نشده است ، نیازی به گذراندن مرحله اول از روش های معمول IVF نیست.(تحریک تخمدان و دریافت تخمک)

    با گذشتن از این مرحله نیازبه داروهای هورمونی برای ایجاد تخمک گذاری ، همراه با جراحی برای برداشت تخمک از تخمدان ها است. با این حال ، گیرندگان تخمک نیز باید آندومتر را برای انتقال جنین آماده کنند.

    برای ارزیابی این که آیا داروها آن طور که انتظار می رود عمل کرده اند باید نظارت منظم توسط سونوگرافی و همچنین پیگیری دقیق پاسخ به درمان های هورمونی هر دو یا سه روز انجام شود.

    آماده سازی پوشش آندومتر گیرنده تخمک

    برای افزایش شانس تخمک گذاری پس از (ET) ، آندومتریوم باید یک الگوی خط سه گانه و ضخامت تقریبی 7 تا 10 میلی متری را به دست آورد. به همین دلیل گیرنده های تخمک های اهدایی برای درمان باید از درمان هورمونی استفاده کند :

    استروژن : معمولا از روز اول قاعدگی شروع می شود .

    پروژسترون : معمولا از روی تخمک گذاری یا لقاح انجام می شود .

    داروها را می توان از طریق دهان ، واژینال یا مسیر پیچ استفاده کرد . آنها حداقل تا روز آزمایش تست بارداری که باید قبل از 14 روز پس از لقاح انجام شود باید حفظ شوند . در صورت موفقیت در لانه گزینی ، ممکن است تا مرحله های پیشرفته تر بارداری ( به طور معمول تا هفته های 12 تا 20 ) گسترش یابد .

    به طور متناوب ، اگر شرایط مناسب باشد ، گیرنده ها قادر به انجام (IVF) می باشند ، بنابر این نیاز به داروهای مبتنی بر استروژن نیست . با این حال ، دوره های اهدای تخمک کمتر است، به ویژه هنگامی که از تخمک های اهدا کننده استفاده می شود ، زیرا ممکن است برای هماهنگ سازی گیرنده با اهدا کننده بدون دارو اضافی پیچیده شود .

    اگر گیرنده هنوز چرخه قاعدگی داشته باشد ، یعنی او یک زن یائسه نیست ، پیشگیری از قرص های ضد بارداری یا آنالوگ های GnRh ممکن است به منظور جلوگیری از احتمال تخمک گذاری خود به خود ، به عنوان سازش پذیری آندومتری انجام شود ، به این ترتیب احتمال پیوند جنین ممکن است . در صورت لزوم ، آنها قبل از عمل جراحی تجویز می شوند ، به طوری که چرخه قاعدگی از همان ابتدا کنترل می شود .

    دریافت تخمک از اهدا کننده

    تخمک اهدا کننده توسط پانکراس فولیکول یا اواپک (OPU) طی یک عمل جراحی سر پایی دریافت می شود و تحت آرام سازی قرار میگیرد.

    این کار شامل جذب مایع از فولیکول های تخمدان می شود ، جایی که ما می توانیم تخمک هایی را که در حال برداشت هستند را پیدا کنیم.

    هنگامی که این مایع به آزمایشگاه منتقل می شود، تخمک های موجود در آن در شرایط مطلوب کشت و نگهداری می شوند تا لقاح در محیط آزمایشگاهی (IVF ) انجام شود. تخمک ممکن است به صورت تازه مورد استفاده قرار گیرد یا فریز شود .

    باروری و کشت جنین

    فقط تخم های بالغ در آزمایشگاه بارور می شوند ، این کار را می توان با استفاده از( IVF ) معمولی و یا از طریق تزریق اسپرم انجام داد ، که اخیرا بیشترین استفاده را در این مورد داریم.

    برای لقاح می توان از اسپرم شوهر یا از یک اسپرم دیگر استفاده کرد. در صورتی که گزینه دوم استفاده شده باشد ، درمان به عنوان دوز اهدا کننده( IVF )شناخته می شود.

    جنین ها با IVF به وجود می آیند و در شرایط مطلوب رشد می کنند و تکامل آن ها تا روز انتقال جنین تحت نظارت قرار می گیرد.

    این پیگیری های نزدیک، کاملا اجازه می دهد تا انتخاب بهتری داشته باشید و بهترین جنین را با پتانسیل بیشتری برای انتقال داشته باشید.
     
    آخرین ویرایش توسط مدیر